مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٣٨٢
سجده‌ى پس از نماز
ان السجود لا يكون الا على وجه المشروع و هو السجود فى الصلاة و السجود السهو و السجود التلاوه و السجود الشكر على احد الاقوال العلماء و اما السجود عقيب الصلاة بلا سبب فقد كرهه العلماء . « 1 »
« سجده بايد بر وجه مشروعى باشد ؛ و سجده‌ى مشروع عبارت است از : سجده در نماز و سجده‌ى سهو و سجده‌ى تلاوت قرآن و سجده‌ى شكر البته بنابر قولى از اقوال علما . ولى سجده‌ى پس از نماز بدون سبب ، نزد علما مكروه است . »
منابع حديثى ، روايات بسيارى در اهميت سجده آورده‌اند . اطلاق اين احاديث مانع است از اينكه به سخن ابن تيميه توجه شود .
« صحيح » مسلم از پيامبر نقل كرده كه عليك بكثرة السجود للّه . « 2 »
همچنين آمده است كه پيامبر فرمود : عليك بكثرة السجود للّه فانك لا تسجد للّه سجدة الا رفعك اللّه بها درجة و حطّ عنك بها خطيئة . « 3 »
« بر تو باد سجده بسيار براى خدا كه يك سجده براى خدا بجا نمىآورى مگر اينكه خدا به خاطر همان ، درجه‌اى تو را بالا برد و گناهى را از تو از بين برد . »
علاوه اينكه سجده‌ى بىسبب معنا ندارد ؛ هركس سجده مىكند ، در برابر خدا سر فرود آورده و چنين سجده‌اى به هر علتى انجام گيرد ، ستودنى است .
پس ، سجده پس از نماز ، سجده شكر به درگاه خداست و علاوه بر اينكه منعى ندارد بلكه ثواب هم بر آن مترتب است .
( 1 ) - مجموع الفتاوى ، ج 11 ، ص 502 . ( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 51 . ( 3 ) - ارواء الغليل ، ج 2 ، ص 272 .