مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٣٣٥
وجه قوى
1 - ابن عباس مىگويد : افترض اللّه غسلتين و مسحتين ، الاترى انه ذكر التيمم فجعل مكان الغسلتين ، مسحتين و ترك المسحتين . « 1 »
« خدا در وضو دو شستن و دو مسح را واجب كرده است : نمىبينى كه در تيمم به‌جاى دو شستن ، دو مسح را قرار داده و دو مسح را ترك كرده است . »
2 - نيز مىگويد : الوضوء غسلتان و مسحتان . « وضو دو شستن و دو مسح است . » « 2 »
3 - همچنين گفته شده كه به ابن عباس خبر دادند كه ربيّع بنت معوذ بن عفرا انصارية ، گمان مىكند پيامبر وضو گرفته و پاهايش را شسته است . وى مىگويد : ابن عباس نزد من آمد و از آن حديث پرسيد و گفت : مردم مىشستند و در قرآن جز مسح چيزى نيست . « 3 »
4 - « نيل الاوطار » هم آورده است كه اصحاب ، رسول خدا را حين مسح پا ديده‌اند . وى خبر را چنين نقل كرده است :
ابو اسود عن عباد بن تميم عن ابيه قال : رايت رسول اللّه يتوضا و يمسح على رجليه . « 4 »
5 - در كتابهاى مختلف اهل سنت آمده است كه جمعى از گذشتگان به مسح پا اعتقاد داشتند و از جمله‌ى آنان على بن ابى طالب ، ابن عباس ، حسن ، عكرمه ، شعبى و جمعى ديگر هستند . قول طبرى نيز همين است .
در اين‌باره ، آثارى رسيده كه از جمله‌ى آنها اثرى از همام بن اسحاق از عبد اللّه بن ابى طلحة از على بن يحيى بن خلاد از پدرش از عمويش ( رفاعة بن رافع ) است كه وى از پيامبر چنين شنيده است كه :
انها لا يجوز صلاة احدكم حتى يسبغ الوضوء كما امره اللّه عز و جل ثم يغسل وجهه و
( 1 ) - كنز العمال ، ج 9 ، ص 433 ، ش 26842 . ( 2 ) - كنز العمال ، ج 9 ، ص 433 ، ش 26840 . ( 3 ) - سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 156 . ( 4 ) - نيل الاوطار شوكانى ، ج 1 ، ص 210 .