مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٣٢٣
اشكالات وارده بر اين احاديث
تبارك و تعالى رسوله الاذان اتاه جبرئيل بدابة يقال له البراق ، فركبها ( فذهب يركبها ) . « 1 »
« وقتى خدا خواست اذان را به پيامبرش آموزش دهد ، جبراييل با حيوانى به نام براق آمد و پيامبر بر آن سوار شد . »
بخارى از قول انس بن مالك آورده است :
لما كثر الناس ذكروا ان يعلموا وقت الصلاة بشى يعرفونه ، فذكروا ان يوروا نارا او يضربوا ناقوسا . . . فامر بلال ان يشفع الاذان و ان يوتر الاقامة . « 2 »
« وقتى حرف و حديث مردم درباره‌ى دانستن وقت نماز بسيار شد ، مىخواستند آتشى بيفروزند و يا ناقوسى را به صدا درآورند ؛ بلال دستور يافت كه دو جمله دو جمله اذان و يك جمله يك جمله اقامه را بگويد . »
مبدأ تشريح اذان نزد شيعه ، وحى جبرييل امين است . جعفر بن محمد ( صادق ) مىفرمايد : پيامبر در خانه‌ى على بود ، جبرييل فرود آمد و اذان را تعليم كرد . پيامبر فرمود : على شنيدى ؟ گفت : آرى . فرمود : به‌خاطر سپردى ؟ گفت : آرى . فرمود : بلال را بخوان و به او تعليم ده . على نيز چنين كرد . « 3 »
از محمد بن على ( باقر ) و جعفر بن محمد ( صادق ) ، نيز رواياتى نقل شده است كه اول بار اذان در شب معراج تشريح شده است . « 4 »
از جعفر بن محمد صادق ) نيز نقل شده است :
ينزل الوحى على نبيكم فتزعمون انه اخذ الاذان من عبد اللّه بن زيد . « 5 »
« وحى بر پيامبر نازل شد و شما گمان كرده‌ايد كه وى اذان را از عبد اللّه بن زيد گرفته است . »
( 1 ) - فتح البارى ، ج 2 ، ص 63 ؛ مجمع الزوايد ، ج 1 ، ص 328 . ( 2 ) - فتح البارى ، ج 2 ، ص 64 . ( 3 ) - وسايل الشيعة ، ج 4 ، ص 612 . ( 4 ) - ر . ك : وسايل الشيعة ، ج 4 ، ص 612 . ( 5 ) - وسايل الشيعة ، ج 4 ، ص 612 .