مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٣١٣
نذر
نذر
نذر
مخالفت با اصل نذر بىمعناست ، براى اينكه نذر به صراحت در قرآن كريم و سنت نبوى وارد شده است .
خداوند در آيهى زير سخن از نذر مريم عليها السّلام به ميان آورده است .
إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . « 1 »
« آن هنگام كه همسر عمران گفت : خداوندا آنچه را در رحم دارم ، براى تو نذر كردم كه آزاد براى خدمت خانهى تو باشد . از من بپذير ، كه تو شنوا و دانايى . »
وفاى به نذر در آيات سورهى هل اتى ، نيز آمده است .
وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ . . . « 2 »
« و هر چيز را كه انفاق مىكنيد ، يا اموالى را كه نذر كردهايد ، خداوند آنها را مىداند . »
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً . « 3 »
« آنها به نذر خود وفا مىكنند و از روزى كه شر و عذابش گسترده است مىترسند . »
روايات نبوى در منابع اهل سنت نيز نذر را بهطور گسترده مطرح كردهاند . اين احاديث ، همه حكايت از جواز نذر و لزوم وفا به آن مىنمايند .
« صحاح » و « سنن » ، احاديث متعددى را تحت عناوين مختلف نذر ، باببندى
( 1 ) - آل عمران ، 35 . ( 2 ) - بقرة ، 270 . ( 3 ) - دهر ، 7 .