مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٣١٠
بدعت چيست ؟
الْمُفْلِحُونَ . « 1 »
« . . . پس كسانى كه به او ايمان آوردند ، و او را يارى كردند ، و از نورى كه با او نازل شده پيروى نمودند ، آنان رستگارانند . »
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ . « 2 »
« آنان كه صداى خود را نزد رسول خدا كوتاه مىكنند ، همان كسانى هستند كه خداوند دل آنان را براى تقوا خالص نموده ، و برايشان آمرزش و پاداش عظيمى است . »
در روايات نيز بزرگداشت پيامبر ، بيش از اكرام خود و نيز لازم شمرده شده است .
گفته شده است : روزى عمر به پيامبر گفت : تو نزد من از هر چيزى جز خودم محبوب‌تر هستى . پيامبر فرمود : به خدايى كه جانم در دست اوست ، مگر اينكه من از خودت گرامىتر باشم . و الذى نفسى بيده حتى اكون احبّ اليك من نفسك ، عمر گفت : اينك تو نزد من از خودم گرامىتر هستى . پيامبر فرمود : حالا شد . ( الآن يا عمر ) .
علاوه بر آنچه گذشت جشن ولادت پيامبر خدا نزد همه‌ى اقوام پذيرفته شده است . هر مسلمانى به بركت داشتن برترين دين و عقلانىترين آيين ، در روز ولادت آورنده‌ى اين دين ، شادمان است و اين شادى را به صورتهايى مشروع چون چراغانى كردن معابر ، برافراشته نمودن پرچم ، دادن هدايا ، پخش شيرينى ، بخشش خطاكاران و . . . آشكار مىسازد .
حلبى در مورد زيارت مكان تولد پيامبر ، مىگويد : مردم « مكه » در اين روز به زيارت مولد النبى مىروند . « 3 »
( 1 ) - اعراف ، 157 . ( 2 ) - حجرات ، 3 . ( 3 ) - السيرة الحلبية ، ج 1 ، ص 93 .