مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٢٩٩
بناى بر قبر پيامبر
قانع و فقيران را نيز از آن بهره‌مند سازيد . اين‌گونه ما آنها را مسخرتان ساختيم تا شكر خدا را بجا آوريد . »
پس مىتوان گفت مفهوم شعائر ، عام است ؛ و اينها و مانند اينها ، مصداق شعائر اللّه مىباشند . در اين صورت ، كسانى كه ديدن آنها و ياد آنها ، آدمى را به طاعت خدا وادار كند نيز شعائر محسوب مىشوند ؛ بنابراين ، پيامبر خدا از بزرگ‌ترين شعائر است . پس از درگذشت وى ، قبر او نيز براى مسلمانان از جمله برترين شعائر است . انسان را متوجه ذات ربوبى كرده و به درگاه او به كرنش مىآورد .
علاوه بر دو آيه‌اى كه گذشت ، آيه‌ى مودّت نيز در اين باره قابل توجه است .
. . . قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . . « 1 »
« بگو : من هيچ پاداشى از شما براى رسالتم درخواست نمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم . »
مطابق اين آيه ، محبت به نزديكان پيامبر لازم است . اين لزوم ، مطلق است ؛ و منحصر به مخاطبان زمان حيات آنان نيست ، چه اينكه آيه براى غير مخاطبان كه در زمان زندگى وى و خويشانش نبوده‌اند نيز حجت بوده و پيروى از آن لازم است . بر اينان واجب است كه به هرآنچه از ذوى القربى مانده است ، اعم از نام و جسم مطهرشان و نيز دستورهاى آنان احترام بگذارند .
ترديدى نيست كه نزد خردمندان بىحرمتى به قبر كسى ، بىحرمتى به او و خاندان وى محسوب مىشود .
بناى بر قبر پيامبر
بناى بر قبر پيامبر
سمهودى از بزرگان اهل سنت ، به بناى بر قبر پيامبر توسط عايشه اشاره كرده و مىگويد : مردم خاك قبر پيامبر را مىبردند تا اينكه عايشه بر آن ديوار ساخت و
( 1 ) - شورى ، 23 .