مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٢٧٩
يارى خواستن از غير خدا
يارى خواستن از غير خدا
يارى خواستن از غير خدا
ابن تيميه گفته است اگر كسى به مرده‌اى بگويد مرا درياب يا كمكم كن يا شفيع من باش يا مرا بر دشمن پيروز گردان ، شرك است .
نيز مىگويد : كسى كه نزد انسان صالحى بيايد و از او چنين درخواست‌هايى كند ، شرك آشكار مرتكب شده و بايد توبه كند و اگر توبه نكند كشتن او واجب است .
نيز مىافزايد : اينكه گفته شود من از خدا دور هستم و اين به خدا نزديك‌تر است ، من به واسطه‌ى اين شخص از او چيزى مىخواهم ؛ حرف مشركان است .
اين مطالب ، مستند فتواهاى محمد بن عبد الوهاب شده است .
پيداست اگر كسى چيزى را از غير خدا و در برابر خدا درخواست كند ، شرك است براى اينكه قرآن كريم به صراحت مىفرمايد :
. . . فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً .
« . . . پس هيچ‌كس را با خدا نخوانيد . »
در سوره‌ى حمد نيز هرگونه يارى خواستن از غير خدا ممنوع شده و پرستش و يارى خواستن منحصر به خدا شده است . ايّاك نعبد و ايّاك نستعين .
ولى اگر درخواست از غير خدا در برابر خدا نباشد ، باز به صراحت قرآن كريم شرك نيست .
در قرآن كريم بارها كار به غير خدا اسناد داده شده است . مثلا در آيه‌ى زير خداوند فرشتگان را گيرنده‌ى روح معرفى نموده است .
. . . حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ . « 1 »
( 1 ) - انعام ، 61 .