مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٢٥٣
ديدگاه‌ها درباره‌ى توسل
توسل
توسل
وسيله در لغت ، يعنى چيزى كه موجب رسيدن به مقصد است . مثلا به نردبانى كه موجب بالا رفتن انسان است ، وسيله اطلاق مىشود .
ديدگاه‌ها درباره‌ى توسل
ديدگاه‌ها درباره‌ى توسل
گروه‌هاى مختلف اسلامى ، هركدام ديدگاهى خاص درباره‌ى جايز بودن و نبودن توسل دارند . برخى آن را جايز نمىشمارند و عده‌اى مشروع مىدانند .
محمد بن عبد الوهاب ، نپذيرفته و مىگويد : وقتى مشركى مىگويد : اولياء خوف و حزنى ندارند ، شفاعت حق است ، پيامبران نزد خدا جايگاهى دارند و . . . و تو نتوانى آن را درك كنى ؛ بگو حرف خدا اين است كه منحرفان ، محكمات را رها كرده و متشابهات را دنبال مىكنند .
ان اللّه ذكر فى كتابه ان الذين فى قلوبهم زيغ يتركون المحكم و يتبعون المتشابه . « 1 »
در برابر اين عقيده ، برجستگان اهل سنت ، توسل را با گستره‌ى تمام پذيرفته‌اند .
شافعى مىگويد :
انّ النبى ذريعتى * هم اليه وسيلتى
ارجو بهم اعطى غدا * بيد اليمين صحيفتى
« 2 » « همانا پيامبر وسيله‌ى نجات من است . اميد دارم فردا نامه‌ى كردار مرا به دست راستم بدهد . »
وى مىگويد : انى لا تبرك بابى حنيفه ، واجىء الى قبره فى كل يوم ، فاذا عرضت لى
( 1 ) - كشف الشبهات محمد بن عبد الوهاب ، ج 1 ، ص 161 . ( 2 ) - الصواعق المحرقة ، ص 180 .