مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٢٠٩
ب ) روايات شيعه
لألفيتنا فيه مسميّن . « 1 »
« اگر قرآن آن صورت كه نازل شده خوانده مىشد ، اسامى ما را در آن مىيافتيد . »
- جابر از محمد بن على ( باقر ) نقل مىكند كه ما ادعى احد من الناس انه جمع القرآن كله كما انزل الا كذّب و ما جمعه و حفظه كما نزله اللّه تعالى الا على بن ابى طالب ، و الائمة من بعده . « 2 »
« كسى ادعا نكرده كه قرآن را همان‌گونه بوده ، جمع كرده‌ام ، مگر اينكه دروغ گفته است ؛ كسى قرآن را جمع نكرده و نگهدارى ننموده مگر على و پيشوايان پس از او . »
- همچنين جابر از او نقل مىكند كه فرمود : ما يستطيع احد ان يدّعى ان عنده جميع القرآن كله ظاهره و باطنه غير الاوصياء . « 3 »
« كسى ادعا نمىكند كه همه‌ى قرآن نزد اوست مگر جانشينان پيامبر . »
اين روايات نيز سند مطلوبى ندارند . در سند روايت نخست افراد مجهول وجود دارد و برخى رجال روايت دوم مشهور به ضعف هستند . در روايت سوم نيز عمرو بن ابى القدام آمده كه او نيز تضعيف شده و روايت چهارم هم به خاطر وجود منخل بن جميل ضعيف است . از مفهوم روايات نيز تحريف اصطلاحى به دست نمىآيد . « 4 »
3 - رواياتى كه آشكارا نشانگر تحقق تحريف در قرآن است .
- ميّسر از محمد بن على ( باقر ) نقل مىكند كه لولا انه زيد فى كتاب اللّه و نقص منه ، ما خفى حقنا على ذى حجى ، و لو قد قام قائمنا فنطق صدّقه القرآن . « 5 »
« اگر بر قرآن نمىافزودند و كم نمىنمودند ، حق ما بر هيچ بخيلى پنهان نمىماند ، وقتى امام
( 1 ) - تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 12 . ( 2 ) - كافى ، ج 1 ، ص 228 . ( 3 ) - كافى ، ج 1 ، ص 228 . ( 4 ) - ر . ك : البيان خويى ، ص 229 . ( 5 ) - بحار الانوار ، ج 89 ، ص 55 .