فلسفه و اسرار حج (فارسى) — الصفحة ٧٦

فصل يازدهم : آداب واقعى حج

با بيرون رفتنت به منى از بى خبرى و لغزش هايت بيرون رو ، و آرزوى آن چه بر تو حلال و سزاور نيست مكن .

در عرفات به گناهان خود اعتراف كن ، و پيمان خود را در درگاه احديت به يكتايى او تجديد نما و تقرب او را خواهان باش .

در مزدلفه ( مشعر الحرام ) از خداوند بترس ، و در بالا رفتن به كوه ، روحت را به ملأ اعلى بالا ببر .

هنگام قربانى گلوى آز و هواى نفس را از خود قطع نما .

هنگام افكندن سنگ ريزه‌ها شهوات و فرومايگى و پستى و ناكسى را بيفكن ، و با تراشيدن و ستردن مويت عيب‌هاى آشكار و پنهان را سترده كن .

هنگام ورود به حرم و در آمدن به خانهء خداوند سبحان در امان و حفظ و نگهدارى او وارد شو و از پيروى خواستهء نفسانى به در آى ، در حالتى كه از روى راستى و درستى صاحب خانه را بزرگ شمارى و به جلال و پادشاهى او شناسا باشى .

استلام حجر كن ( يعنى حجر الاسود را ببوس يا دست بمال يا به آن اشاره كن ) در حالى كه به قسمت خداوند سبحان راضى و خشنود ، و براى عزت و ارجمندى او فروتن باشى .

به طواف وداع جز حضرت حق را واگذار .

به هنگام ايستادنت در كوه صفا روح و باطنت را براى ديدار او در روزى كه او را ملاقات خواهى كرد صاف كن .

در مروه در برابر خداوند سبحان نمايان باش در حالى كه