فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٦٨

ادْنى

هلك من ادعى . خ 16 ص 69 س 5 ادعى ما ليس له . خ 172 ص 558 س 8

ادْعِياء

ادْعِياء

: م . دعىّ : پسر خوانده ، كسى كه در نسب خود متهم باشد ، يا پدرى و قومى غير از پدر و قوم خود ادعا كند . ر . د ع و لا تطيعوا الادعياء . خ 234 ص 786 س 6

ادْغال

ادْغال

: تباهى در آوردن در كار . ر . د غ ل - ادغال ، مصدر باب افعال است .

كثر الادغال فى الدين . خ 207 ص 683 س 13 ادغال فى القلب . ن 53 ص 993 س 12 فلا ادغال . ن 53 ص 1028 س 2

ادْفَعَ

ادْفَعَ

: برانم ، دفع كنم . ر . د ف ع - ادفع ، فعل مضارع متكلم وحده از باب ثلاثى مجرّد است . و توسط حرف ناصب ( انْ ) منصوب شده است .

ادفع باطلا .

لا ادُلُّ

لا ادُلُّ

: راهنمائى نمىكنم ر . د ل ل - ادلّ ، فعل مضارع متكلم وحده است . در اينجا به واسط ( لا ) منفى ( راهنمائى نمىكنم ) دارد .

و لا ادلك على امر لا يعرفه . خ 163 ص 525 س 7

ادْلِهمْام

ادْلِهمْام

: بسيار سياه شدن . ر . د ل ه م ادلهمام سجف الليل المظلم . خ 181 ص 589 س 6

ادْلى

ادْلى

: افكند ، دلو را به چاه رها كرد . مص . ادلاء ر . د ل و - ادلى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است .

فادلى بها الى ابن الخطاب بعده . خ 3 ص 47 س 1

ادْمَجَ

ادْمَجَ

: پيچيد ، استوار كرد . مص . ادماج ر . د م ج - ادمج ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است .

ادمج قوائم الذرة . خ 164 ص 534 س 9

ادْنى

ادْنى

: نزديكتر ، خويشاوند كمتر . ج . ادنون ، آدان ر . د ن و - ادنى ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . ابن