فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٥٨٢

حَمَلَ

فان احسنت حمدت اللّه . ك 91 ص 1128 س 7

حَمِدُوا

حَمِدُوا

: ستايش كردند . ر . ح م د - حمدوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب در اينجا فعل مضارع ( ستايش مىكنند . ) دارد .

حمدوا اليه طريقه . خ 213 ص 703 س 9

حُمُر

حُمُر

: م . حمار : خر ، الاغ ، درازگوش ، قسمى از آن وحشى است . ر . ح م ر تكادم الحمر فى العانة . خ 151 ص 463 س 16

حَمْراء

حَمْراء

: سرخ . ر . ح م ر - حمراء ، مؤنث احمر .

و ياقوتة حمراء . خ 234 ص 795 س 13

حَمْراوَيْن

حَمْراوَيْن

: م . حمراء : سرخ . ر . ح م ر لها عينين حمراوين . خ 227 ص 739 س 1

حُمْرَة

حُمْرَة

: سرخى . ر . ح م ر حمرة وردية . خ 164 ص 534 س 2

لَوْ حَمِسَ

لَوْ حَمِسَ

: اگر سخت شود . ر . ح م س - حمس ، فعل ماضى در اينجا توسط حرف شرط معنى مضارع يافته است .

لو حمس الوغى . خ 34 ص 113 س 12 لو حمس الوغى . خ 96 ص 285 س 16

حَمِسَتْ

حَمِسَتْ

: سخت شد . ر . ح م س - حمست ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد .

و قدت نيرانها و حمست . ن 58 ص 1042 س 2

حُمْش

حُمْش

: م . احمش : باريك . ر . ح م ش لان قوائمه حمش . خ 164 ص 533 س 3

حُمْق

حُمْق

: بى عقلى ، گولى ، حماقت ، كمبود عقل و نقصان آن . ر . ح م ق اكبر الفقر الحمق . ك 37 ص 1104 س 9

حَمَلَ

حَمَلَ

: حمل كرد ، برداشت . ر . ح م ل - حمل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب ثلاثى مجرّد . در ص 642 و 1291 معنى مضارع ( حمل كند . ) مىدهد .

حمله على متن الريح العاصف . خ 1 ص 26 س 2