فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٥٣٩

حازِم

حاذَرَ

حاذَرَ

: ترسيد و دور انديشى كرد . مص . محاذرة ر . ح ذ ر و حاذر فبادر . خ 82 ص 187 س 3

حارّ

حارّ

: گرم ، مقابل بارد و سرد .

- حارّ نعت فاعلى از حرّ .

من تسكين الحارّ بالقار . خ 212 ص 701 س 7 و تحريك البارد بالحار . خ 212 ص 701 س 7 و لا حرك بحار الا هيج برودة . خ 212 ص 701 س 8

حارَبَ

حارَبَ

: جنگ كرد . مص . محاربة ر . ح ر ب - حارب ، فعل ماضى مفرد مذكّر باب مفاعله . در اينجا چون فاعل آن دلالت بر جمع دارد و جواب شرط است لهذا معنى آن مضارع جمع ( مىجنگند ) است .

الى غيره حاربكم . خ 234 ص 808 س 10

حارِث

حارِث

: كشاورز ، برزگر ، زارع . ج . حرّاث ر . ح ر ث - حارث ، نعت فاعلى از حرث . معانى ديگر آن ، جمع كننده ، كاسب ، شير ، اسد .

كل حارث مبتلى فى حرثه . خ 175 ص 567 س 11

حارِس

حارِس

: نگهدارنده ، نگه دار ، نگاهبان ، نگهبان ، رقيب ، حافظ ، پاسبان . ج . حرس ر . ح ر س - حارس ، نعت فاعلى از حرس و حراسة .

لا حارس لها . خ 115 ص 364 س 4 الجود حارس الاعراض . ك 202 ص 1181 س 5 كفى بالاجل حارسا . ك 298 ص 1232 س 4

حازَ

حازَ

: گرد آورد . ر . ح و ز - حاز ، فعل ماضى مفرد مذكر اجوف واوى ثلاثى مجرّد . در اينجا معنى ( گرد مىآورد ) دارد .

قد حازها دونه . خ 108 ص 331 س 15

حازَتْ

حازَتْ

: گرد آورد . ر . ح و ز - حازت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب اجوف واوى ثلاثى مجرّد .

حازته رماحهم . ن 43 ص 961 س 4

حازِم

حازِم

: با احتياط ، دور انديش ، مآل بين ، مآل انديش ، آخربين ، پيش بين ، استواركار ،