فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٥٠٧

جَرَتْ

و لا تؤسى جراحه . خ 113 ص 353 س 10 و صبرا على مضض الجراح . خ 121 ص 378 س 2

جَرادَة

جَرادَة

: ملخ . ر . ج ر د فى فم جرادة تقضمها . خ 215 ص 714 س 7 فى الجرادة اذ خلق . خ 227 ص 739 س 1

جِران

جِران

: جلو گردن شتر . مص . جرن ر . ج ر ن - ابن ابى الحديد گويد ملقيا جرانه كنايه از استقرار يافتن و بر قرار شدن است .

حتى استقر الاسلام ملقيا جرانه . خ 55 ص 145 س 1 حتى ضرب الدين بجرانه . ك 459 ص 1300 س 2

جَرَّأَ

جَرَّأَ

: بى باك كرد ، دلير كرد . ر . ج ر ء - جرأ ، فعل ماضى مهموز اللام ثلاثى مجرّد است .

ما جرأك على ذنبك . خ 214 ص 708 س 2

جُرْأَة

جُرْأَة

: دليرى ، بىباكى . ر . ج ر ء لجرأته على عيب الناس اكبر . خ 140 ص 429 س 4

جَرَّبْتَ

جَرَّبْتَ

: آزمودى ، آزمايش كردى . مص . تجربة ر . ج ر ب - جربت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر باب تفعيل .

و خير ما جربت ما وعظك . ن 31 ص 931 س 5

جَرَّبْتُمْ

جَرَّبْتُمْ

: آزموديد ، آزمايش كرديد . مص . تجربة ر . ج ر ب - جربتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر باب تفعيل .

قد جربتموها فى مصائب الدنيا . خ 182 ص 603 س 4

جَرَّتْ

جَرَّتْ

: كشيد . ر . ج ر ر - جرت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب مضاعف ثلاثى مجرّد .

و الله جرت ندما . خ 27 ص 96 س 2

جَرَتْ

جَرَتْ

: جارى شد ، روان شد . ر . ج ر ى - جرت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب ناقص يائى ثلاثى مجرد .

من جرت نعمتهم . خ 2 ص 45 س 4 و جرت على اذلالها . خ 207 ص 683 س 9