فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٤٦٤

تُنَبِّئُكَ

- تنالون ، فعل مضارع جمع مذكر ثلاثى مجرّد است . در ص 440 همراه با حرف نفى آمده است . در ص 440 به صورت مضارع التزامى ( برسيد ) به كار رفته است .

لا تنالون منها نعمة . خ 145 ص 440 س 4 فلا رجعة تنالون . خ 232 ص 765 س 11

: مىخوابد . ر . ن و م - تنام ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .

تنام على طول اللدم . خ 6 ص 58 س 3

: باز ايستيد . مص . تناهى ر . ن ه ى - تناهوا ، فعل امر جمع مذكّر حاضر ناقص باب تفاعل است .

و انهوا عن المنكر و تناهوا . خ 104 ص 312 س 2

: باز ايستادن از كار و جز آن ، يكديگر را بازداشتن ، به پايان رسيدن چيزى . ر . ن ه ى - تناهى ، مصدر باب تفاعل است .

بالنهى بعد التناهى . خ 104 ص 312 س 2 و الحلماء لترك التناهى . خ 234 ص 809 س 1 عند تناهى الشدة . ك 342 ص 1251 س 3

: طلب كردند ايشان را . ر . ن و ش - تناوشوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب اجوف واوى باب تفاعل است . اين ، از الفاظ قرآن كريم است .

تناوشوهم من مكان بعيد . خ 212 ص 694 س 4

: گرفت . ر . ن و ل - تناول ، فعل ماضى باب تفاعل در اينجا اسم شرط من معنى آن را به مضارع ( بگيرد ) مبدل كرده است .

فنكلوا من تناول منهم . ن 60 ص 1045 س 8

: رسيدن . ر . ن و ل - تناول ، مصدر باب تفاعل است .

و من تناوله بحدود المخلوقين . خ 162 ص 524 س 7

: خبر مىدهد تو را .