فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٤٤٣

تَكْذِبُ

- تكبروا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب تفعّل است .

الذين تكبروا عن جسهم . خ 234 ص 785 س 8

تَكبيرَة

تَكبيرَة

: الله اكبر گفتن . ر . ك ب ر - تكبيرة ، مصدر باب تفعيل است .

بسبعين تكبيرة عند صلاته . ن 28 ص 894 س 1

تَكْتَرِشُ

تَكْتَرِشُ

: پر مىكند شكمبه را . مص . اكتراش ر . ك ر ش تكترش من اعلافها . ن 45 ص 971 س 3

تُكْثِرَ

تُكْثِرَ

: افزون گردانى . مص . اكثار ر . ك ث ر - تكثير ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افعال است .

حتى تكثر همومك . ن 31 ص 1031 س 15

تَكْثُرُ

تَكْثُرُ

: بسيار افزون شود . ر . ك ث ر - تكثر ، فعل مضارع مفرد است . در اينجا جمع ( بسيار افزون شوند ) معنى مىدهد .

تكثر الانصار عليه . ك 215 ص 1185 س 7

لا تُكْثِرْ

لا تُكْثِرْ

: بسيار و افزون مگردان . مص . اكثار ر . ك ث ر - لا تكثر ، فعل نهى مفرد مذكر حاضر از باب افعال است .

فلا تكثر به فرحا . ن 22 ص 873 س 7

ما تُكْدى

ما تُكْدى

: ناتوان و عاجز نمىشود . مص . اكداء ر . ك د ى - ما تكدى ، فعل مضارع منفى مفرد مؤنث غايب ناقص از باب افعال است .

فما تكدى ابدا . خ 234 ص 797 س 3

تَكْذِبُ

تَكْذِبُ

: دروغ مىگويد . ر . ك ذ ب - تكذب ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است . در ص 1223 معنى جمع ( دروغ مىگويند ) دارد .

در ص 709 منصوب است به حرف ناصب ان .

فقد تكذب العيون . ك 273 ص 1223 س 2 من ان تكذبك . خ 214 ص 709 س 7