فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٤٢٩

ما تَقادَمَتْ

- تفويق ، مصدر باب تفعيل است . فواق يا فواق به معنى فاصلهء دو دوشيدن چهار پاست و گويند به معنى باز و بسته كردن انگشت‌ها براى دوشيدن است . سيد رضى گويد فواق به معنى يك بار شيردادن بچّه شتر است .

تراث محمد ( ص ) تفويقا . خ 76 ص 175 س 2

تفئى

تفئى

: بازگردد . ر . ف ى ء - تفئى ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است . در اينجا منصوب به حتّى شده است .

حتى تفئى الشمس . ن 52 ص 986 س 3

لا تَفيئُون

لا تَفيئُون

: باز نمىگرديد . ر . ف ى ء لا تفيئون الى خير . خ 234 ص 815 س 9

تَفيضُ

تَفيضُ

: فراوان مىشود . ر . ف ى ض - تفيض ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف يائى ثلاثى مجرّد است . چون فاعل آن ، ( لئام ) جمع است در اينجا معنى ( فراوان مىشوند ) مىدهد .

و تفيض اللئام فيضا . خ 107 ص 324 س 10

لا تُقاتِلَنَّ

لا تُقاتِلَنَّ

: البته نبايد كارزار كنى . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - لا تقاتلن ، فعل نهى مفرد مذكّر حاضر از باب مفاعله است كه همراه با نون تأكيد آمده است .

لا تقاتلن الا من قاتلك . ن 12 ص 856 س 2

لا تُقاتِلُوا

لا تُقاتِلُوا

: كارزار نكنيد . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - لا تقاتلوا ، فعل نهى جمع مذكّر حاضر از باب مفاعله است .

لا تقاتلوهم حتى يبدؤكم . ن 14 ص 858 س 3

تُقاتِلُوَن

تُقاتِلُوَن

: كارزار مىكنيد . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - تقاتلون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر از باب مفاعله است .

اى امام بعدى تقاتلون . خ 29 ص 103 س 4

ما تَقادَمَتْ

ما تَقادَمَتْ

: ديرينه نشده است . مص . تقادم ر . ق د م - تقادمت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفاعل