فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٨٥

تَشَتَّتُوا

و تشاحوا على الحرام . خ 144 ص 439 س 4

تَشاغُل

تَشاغُل

: خود را به كارى مشغول ساختن ، خود را سرگرم كارى نشان دادن . ر . ش غ ل - تشاغل ، مصدر باب تفاعل است .

و التشاغل عن الموعظة . خ 85 ص 206 س 10

تُشاهِدُ

تُشاهِدُ

: مىنگرى ، نگاه مىكنى . مص . تشاهد ر . ش ه د - تشاهد ، فعل مضارع مفرد مذكّر حاضر از باب مفاعله است .

تشاهدهم فى سرائرهم . خ 218 ص 719 س 3

تَشَبَّهَ

تَشَبَّهَ

: شبيه كرد ، خود را مانند ديگران كرد . مص . تشبّه ر . ش ب ه - تشبه ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعّل است . در اينجا معنى مضارع ( شبيه شود ، خود را مانند كند ) مىدهد .

و ان تشبه بالناصحين . ن 53 ص 998 س 2 قل من تشبه بقوم . ك 198 ص 1180 س 2

تَشَبَّهُوا

تَشَبَّهُوا

: شبيه كردند ، خود را مانند ديگران كردند . مص . تشبّه ر . ش ب ه - تشبهوا ، فعل ماضى جمع مذكّر غايب از باب تفعّل است .

و تشبهوا بملائكته المطيفين بعرشه . خ 1 ص 40 س 6

تَشَتَّتَ

تَشَتَّتَ

: پراكنده شد . مص . تشتّت ر . ش ت ت - تشتت ، فعل ماضى مفرد مذكّر غايب از باب تفعّل است .

و تشتت الامر . خ 2 ص 43 س 1 و تشتت عليكم امركم . خ 115 ص 364 س 7

تَشَتَّتَتْ

تَشَتَّتَتْ

: پراكنده شد . مص . تشتّت ر . ش ت ت - تشتت ، فعل ماضى مفرد مؤنّث غايب از باب تفعّل است .

و تشتتت الالفة . خ 234 ص 803 س 3

تَشَتَّتُوا

تَشَتَّتُوا

: پراكنده شدند . مص . تشتّت ر . ش ت ت - تشتتوا ، فعل ماضى جمع مذكّر غايب از باب تفعّل است .