فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٧٣

تُزيلُ

- تزوج ، فعل ماضى مفرد مجهول از باب تفعّل است ، چون نايب فاعل آن ، اسم جمع ( نساء ) است لذا معنى جمع ( زناشوئى كرده شدند ) مىدهد .

قد تزوج به النساء . خ 15 ص 66 س 3

تَزَوَّدَ

تَزَوَّدَ

: توشه برگرفت ، توشه فراهم كرد . مص . تزوّد ر . ز و د - تزود ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعّل است . در اينجا معنى مضارع ( توشه برگيرد ، توشه فراهم كند ) مىدهد .

و تزود من العمل . خ 75 ص 174 س 5

تَزَوُّد

تَزَوُّد

: توشه برگرفتن ، فراهم كردن توشه . ر . ز و د - تزود ، مصدر باب تفعّل است .

و التزود فى منزل الزاد . خ 221 ص 724 س 6

تَزَوَّدُوا

تَزَوَّدُوا

: توشه برگيريد ، توشه فراهم كنيد . مص . تزوّد ر . ز و د - تزودوا ، فعل امر جمع مذكّر حاضر از باب تفعّل است .

فتزودوا فى الدنيا من الدنيا . خ 28 ص 99 س 1 فتزودوا فى الدنيا من الدنيا . خ 63 ص 153 س 7 فتزودوا فى ايام الفناء . خ 156 ص 494 س 16

تُزوى

تُزوى

: گرفته شود ، به تصرّف در آيد . ر . ز و ى - تزوى ، فعل مضارع مفرد مؤنّث مجهول لفيف مقرون است .

ولى ممالككم تزوى . ن 62 ص 1050 س 13

تَزويد

تَزويد

: توشه دادن . ر . ز و د - تزويد ، مصدر باب تفعيل است .

و اكثر من تزويده . ن 31 ص 922 س 6

تَزيغُ

تَزيغُ

: مىلغزد ، منحرف مىشود ، مىگرايد به باطل . ر . ز ى غ - تزيغ ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف واوى ثلاثى مجرّد است .

فتزيغ قلوب بعد استقامة . خ 151 ص 463 س 13

تُزيلُ

تُزيلُ

: دور مىكند ، كنار مىزند . مص . ازالة ر . ز ى ل