فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢٧

ابْكاء

ابْقَ

ابْقَ

: بمانم . ر . ب ق ى - ابق ، فعل مضارع متكلم وحده از بقى يبقى است و در اصل ابقى بوده كه توسط حرف شرط ( ان ) ، حذف اعلال شد و ( ى ) از آخر آن ساقط شد .

ان ابق فانا ولى دمى . ن 23 ص 874 س 7

ابْقُرَنَّ

ابْقُرَنَّ

: البّته خواهم شكافت . ر . ب ق ر - نون تأكيد بر فعل امر ، مطلقا داخل مىشود و ليكن بر فعل مضارع در چهار مورد داخل مىشود : 1 - هرگاه به معنى طلب باشد . 2 - هرگاه به معنى شبه طلب باشد .

3 - هرگاه فعل شرط و بعد از امّا باشد . 4 - هرگاه بعد از قسم و مثبت و مستقبل باشد و در اين وقت تأكيد آن واجب است . مثل عبارت ذيل :

و ايم الله لا بقرن . خ 33 ص 111 س 12 و ايم الله لا بقرن . خ 103 ص 307 س 11

ابْقى

ابْقى

: باقى گذاشت . مص ابْقاء ر . ب ق ى - ابقى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در اينجا توسط حرف نفى ( لا ) معنى منفى ( باقى نگذاشت ) دارد .

و ما ابقى شيئا . خ 174 ص 564 س 12

ابْقى

ابْقى

: ماندگارتر ، با دوام‌تر . ر . ب ق ى - ابقى ، بر وزن افعل صفت تفضيلى است .

و ابقى آثارا . خ 110 ص 344 س 1 كان ابقى له . ن 31 ص 936 س 3 ابقى عليهن . ن 31 ص 936 س 2 بقية السيف ابقى عددا . ك 81 ص 1124 س 1

لا ابْقى

لا ابْقى

: نمانم . ر . ب ق ى - ابقى ، فعل مضارع متكلم وحده از بقى يبقى است .

در اينجا حرف نفى ( لا ) معنى نفى ( نمانم ) يافته است .

ان لا ابقى مع هؤلاء . ن 35 ص 946 س 4

ابْكاء

ابْكاء

: گرياندن . گريانيدن . ر . ب ك ى