فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٣٧

لا اعْتَوَرَتْ

اعْتِزاء

اعْتِزاء

: نسبت دادن خود به كسى از روى تفاخر و مباهات . ر . ع ز و - اعتزاء ، مصدر باب افتعال است .

سيوف اعتزاء الجاهلية . خ 234 ص 786 س 4

اعْتِزام

اعْتِزام

: لجام گسيختگى . ر . ع ز م - اعتزام ، مصدر باب افتعال است .

و اعتزام من الفتن . خ 88 ص 221 س 3

اعْتَزِلُ

اعْتَزِلُ

: كناره گيرى مىكنم ، گوشه گيرى مىكنم . مص . اعتزال ر . ع ز ل - اعتزل ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افتعال است .

اعتزل البدع . خ 86 ص 214 س 5

اعْتَسِفُ

اعْتَسِفُ

: بيراهه روم . مص . اعتساف ر . ع س ف - اعتسف ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افتعال است .

او اعتسف طريق المتاهة . ن 45 ص 971 س 5

اعْتَقَبَتْ

اعْتَقَبَتْ

: در پى آمد . وارد شد . مص . اعتقاب ر . ع ق ب - اعتقبت ، فعل مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است .

ما اعتقبت عليه . خ 90 ص 266 س 3

اعْتَقْتُ

اعْتَقْتُ

: رها كردم . مص . اعتاق ر . ع ت ق - اعتقت ، فعل ماضى متكلم وحده از باب افعال است .

اعتقتكم من ربق الذل . خ 158 ص 501 س 3

اعْتَقَمَ

اعْتَقَمَ

: عقيم كرد . مص . اعتقام ر . ع ق م - اعتقم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است .

اعتقم مهبها . خ 1 ص 26 س 5

اعْتَكَرَتْ

اعْتَكَرَتْ

: درآميخت تاختن آورد ، حمله كرد . مص . اعتكار ر . ع ك ر - اعتكرت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است .

اعتكرت علينا . خ 114 ص 359 س 5

لا اعْتَوَرَتْ

لا اعْتَوَرَتْ

: دست نيافت . مص . اعتوار ر . ع و ر - اعتورت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است .

لا اعتورت مىتنفيذ الامور . خ 90 ص 266 س 10