فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١١٠

اسْاف

اسْناد

اسْناد

: نسبت دادن ، منسوب كردن حديث به كسى . ر . س ن د - اسناد ، مصدر باب افعال است .

على ضعيف اسناده . خ 164 ص 532 س 7

اسْهاب

اسْهاب

: بسيار سخن گفتن ، دراز كردن سخن ، ديوانگى ، سبك مغزى . ر . س ه ب - اسهاب ، مصدر باب افعال است .

على قلبه بالاسهاب . خ 27 ص 94 س 5

اسْهَرَ

اسْهَرَ

: به شب زنده‌دارى واداشت . مص . اسهار ر . س ه ر - اسهر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است .

اسهر التهجد . خ 82 192 س 3

اسْهَرَتْ

اسْهَرَتْ

: به شب زنده‌دارى واداشت . مص . اسهار ر . س ه ر - اسهرت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است .

اسهرت لياليهم . خ 112 ص 353 س 6

اسْهَلَتْ

اسْهَلَتْ

: آسان شد . مص . اسهال ر . س ه ل - اسهلت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است . در اينجا معنى مضارع ( آسان شود ) دارد زيرا جواب شرط است .

اسهلت له الصعاب . خ 189 ص 636 س 9

اسهُم

اسهُم

: م . سهم : تير ، نصيب ، بهره . ر . س ه م اقصدت باسهمها . خ 82 ص 184 س 2

اسْواق

اسْواق

: م . سوق : بازار . ر . س و ق و مقاعد الاسواق . ن 69 ص 1069 س 7

اسْوَة

اسْوَة

: نمونه ، الگو ، سرمشق . ج . اسى ر . ا س و - در خ 196 ص 657 س 2 به معنى برابر و يكسان آمده است .

كاف لك فى الاسوة . خ 159 ص 507 س 2 اسوة لمن تأسى . خ 159 ص 509 س 2 من امر الاسوة . خ 196 ص 657 س 2

اسْاف

اسْاف

: م . سيف : شمشير . ر . س ى ف على اسيافهم . خ 150 ص 460 س 3