فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٠٢

اسْتَهامَ

- استن ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است .

ما استن النبي ( ص ) . خ 196 ص 656 س 12

اسْتَنْصَحَ

اسْتَنْصَحَ

: پند خواست . اندرز طلب كرد مص . استنصاح ر . ن ص ح - استنصح ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( پند بخواهد ) دارد .

من استنصح اللّه وفق . خ 147 ص 450 س 1 لا يغش العقل من استنصحه . ك 273 ص 1223 س 2

اسْتَنْصَرَ

اسْتَنْصَرَ

: يارى خواست . مص . استنصار ر . ن ص ر - استنصر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است .

استنصركم . خ 182 ص 608 س 3 ام من استنصره . ن 28 ص 900 س 3

اسْتَنْفَرْتُ

اسْتَنْفَرْتُ

: بيرون شدن خواستم ، طلب بيرون رفتن كردم . مص . استنفار ر . ن ف ر - استنفرت ، فعل ماضى متكلم وحده از باب استفعال است .

استنفركم للجهاد . خ 96 ص 284 س 7

اسْتَنُّوا

اسْتَنُّوا

: به سنّت عمل كنيد . مص . استنان ر . س ن ن - استنوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افتعال است .

استنوا بسنته . خ 109 ص 338 س 13

اسْتِهْتار

اسْتِهْتار

: آزمند چيزى گرديدن چندان كه از ننگ و ناسزا باكى نباشد . ر . ه ت ر - استهتار ، مصدر باب استفعال است .

لا يرجع بهم الاستهتار . خ 90 ص 250 س 9

اسْتَهامَ

اسْتَهامَ

: سرگردان شد ، سرگشته شد . مص . استهامة ر . ه ى م - استهام ، فعل لازم ( سرگردان شد ) در اينجا به واسطهء حرف ( ب ) متعدى ( سرگردان كرد ) شده است .

لقد استهام بكم الخبيث . خ 133 ص 414 س 7 استهام بك الخبيث . خ 200 ص 663 س 7