مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — الصفحة ٢٧٨
فصل سوم - غصب غصب زمين :
27 - « . . . كسى با قسم خوردن زمين كسى را نمىگيرد ، مگر اينكه در روز قيامت خدا را ملاقات مىكند در حالى كه گرفتار جذام است ( يا در حالى كه دستش بريده است ) . « 1 »
28 -
« و من خان جاره شبرا من الارض طوّقه الله يوم القيمة الى سبع ارضين نارا حتّى يدخله نار جهنّم » : « 2 »
هركس كه به يك وجب زمين همسايه‌اش خيانت كند خدا روز قيامت آن را تا هفت زمين طوق گردنش مىكند تا او را به جهنّم داخل كند .
و در من لا يحضر « 3 » چنين نقل شده است :
29 -
« من خان جاره شبرا من الارض جعله الله طوقا في عنقه من تخوم الأرض السابعة حتى يلقى الله يوم القيمة مطوقا الّا ان يتوب و يرجع » : « 4 »
30 -
الغصب كلّه مردود » . « 5 »
غصب همه‌اش بايد برگردد ( به صاحبش ) .
31 -
« لا يحل لأحد ان يتصرّف فى مال غيره به غير اذنه » . « 6 »
حلال نيست كه كسى در مال ديگرى بدون اذن او تصرّف كند .
32 - در تاريخ بناى بيت المقدس آمده :
« انى لا اقبل الا الطيّب و انك بنيتها فى غصب » . « 7 »
( 1 ) - وسائل ج 18 ، ص 172 و سابق در قضيهء امرء القيس و اشعث گذشت . ( 2 ) - وسائل ج 13 ، ص 247 از عقاب الأعمال . ( 3 ) - من لا يحضر ، ج 4 ، ص 12 . ( 4 ) - وسائل ج 17 ، ص 309 . ( 5 ) - وسائل ج 17 ، ص 309 . ( 6 ) - وسائل ج 17 ، ص 309 . ( 7 ) - يعقوبى ج 2 ، ص 139 .