كشكول اهل بيت (ع) (فارسى) — الصفحة ١٧٩
لا يَوْمَ كَيَوْمِكَ يا ابا عَبْدِاللَّه
سفره هستى تو برچيده شد * گلان تو يكى يكى چيده شد
چو مصحف ورق ورق كنده شد * تمام آيه‌ها پرا كنده شد
نى كه حكايت كند ، از ناى توست * رسالهء عشق به فتواى توست
در اين رساله نكته‌اى بارز است * عاشق اگر سر شكند جايز است
لا يَوْمَ كَيَوْمِكَ يا ابا عَبْدِاللَّه
لا يَوْمَ كَيَوْمِكَ يا ابا عَبْدِاللَّه
نقل شده است كه روزى امام حسين عليه السلام بر برادرش امام مجتبى عليه السلام وارد شد .
همين كه حسين عليه السلام چشمش به برادر افتاد ، شروع به گريه نمود . امام حسن عليه السلام فرمود : اى برادر ! چرا گريه مىكنى ؟ فرمود : گريهء من به خاطر بلايى است كه به تو مىرسد . امام حسن عليه السلام فرمود : آنچه به من مىرسد ، سمّى است كه از راه كينه ومخفيانه به من مىخورانند ، اما : لا يَوْمَ كَيَوْمِكَ ( يا اباعبداللَّه ) ؛ هيچ روزى چون روز تو نيست . سى هزار نفر براى كشتن تو مىآيند ، در حالى كه همه مدعى اين هستند كه از امّت جد تواند . تو را مىكشند و مال و متاع تو را به يغما مىبرند . در آن هنگام لعنت خدا بر « بنىاميه » مىآيد ، آسمان خون مىبارد و هر چه در اين دنياست بر تو مىگريند ؛ حتى مرغان آسمان و ماهىهاى درياها . « 1 »
اى جان به فداى خلق و خوى تو حسين * ديوانه شدم به عشق بوى تو حسين
پروانه صفت سوخته‌ام در همه عمر * تا آنكه دهم جان سر كوى تو حسين
يك دم نبود كه من ز تو دم نزنم * باشم همه دم به گفتگوى تو حسين
هر جا كه گلى گرفتم و بوئيدم * بودم به يقين به ياد بوى تو حسين
چشم همهء گريه كنان تو بود * در روز جزا به ابروى تو حسين
( 1 ) - امالى ، شيخ صدوق ، ص 115 ، حديث 3 .