كشكول اهل بيت (ع) (فارسى) — الصفحة ١٧٨

هيچ گلى نديده خنديدنت

اى گل غم آفرينم زينبم * بر تو من زار و غمينم زينبم

كلُّ ارضٍ كربلا از يُمن تو * اى به هر جا همنشينم زينبم

آرزويم بود ، روى نيزه آيم * تا جمالت را ببينم زينبم

پاسدار آبروى كربلا * اى صفاى اربعينم زينبم

آرزو دارم دوباره بر سرت * سايه بانى آفرينم زينبم

اى بلا گردان زين العابدين * خواهر خونين جبينم زينبم

تو كيستى كه عقل مجنون توست * عشق به عاشق و مديون توست

تويى جگر گوشهء اهل كسا * به درك تو ، فهمِ رسا نارسا

چشم على محو تماشاى تو * به جاى پاى فاطمه پاى تو

هيچ گلى نديده خنديدنت * به جز لحظهء حسين ديدنت

روى تو حسرت دل آفتاب * موى تو شب نديه حتّى به خواب

نيست فلك به قدر هم پايه‌ات * سايهء تو نديده همسايه‌ات

مدرسهء تو دامن فاطمه * معلمى نديده و عالمه

ام مصائب تو زين ابى * عقيلهء هاشميان زينبى

صداى تو دل از على مىبرد * ناز تو را فاطمه هم مىخرد

ولادتت ولادت گريه بود * گريهء تو شهادت گريه بود

صبر ز تو به تنگ آمده * شيشهء تو به جنگ سنگ آمده

يك دم بى ذكر به لب ندارى * يك شب بى نماز شب ندارى

سهم تو درد و داغ و اندوه بود * سينهء تو سينه نبود كوه بود