كشكول اهل بيت (ع) (فارسى) — الصفحة ١٤١
2 . سخاوت و بخشش
امام حسين عليه السلام ( در حالى كه اشك مىريخت ) فرمود :
تَحْمِلُ الْيَومَ جِنازَتَهُ وَ كُنتَ بِاْلَامسِ تُجَرِّعهُ الغَيْظَ ؟
« امروز جنازهء او ( امام حسن عليه السلام ) را حمل مىكنى ، با اينكه ديروز آب غم و اندوه بر گلوى او مىريختى ( كنايه از شدت عداوت و كينه و ظلمهايى كه به حضرت كرد ) . »
مروان گفت :
نَعَم كُنتُ افعَلُ بِمَن يُوازِنُ حِلمُهُ الجِبالَ . « 1 »
« آرى ! اين كار را در مورد كسى مىكنم كه حلم و بردبارى او هموزن كوههابود . »
وصف حسن عليه السلام
وصف حسن عليه السلام
اگر عمرى بيارايم سخن را * نشايد وصف من وصف حسن را
سخن گر بگذرد از چرخ اخضر * هنوز از قدر او باشد فزونتر
سخن را گر به عليين رسانم * رسانيدن به قدرش كى توانم ؟
كمالش گر چه نزد ماست ظاهر * زبان ما ز وصفش هست قاصر
2 . سخاوت و بخشش
2 . سخاوت و بخشش
يكى ديگر از سجاياى اخلاقى و ارزشهاى والاى الهى سخاوت و بخشش به ديگران است . ائمه طاهرين عليهم السلام در سخاوت نيز مانند ساير فضيلت‌هاى اخلاقى سرآمد تمام انسانها بودند .
ابوهارون مىگويد : به اتفاق جمعى از حجاج وارد مدينه شديم ، گفتيم خوب است كه خدمت امام حسن عليه السلام برسيم ، شرفياب حضور حضرت شديم و گزارشى از سفر خود را به ايشان عرض كرديم .
پس از خدا حافظى ، امام براى هر كدام از ما چهار صد سكّه فرستاد ، ما به فرستادهء حضرت گفتيم : ما نيازى نداريم ، فرستاده‌اش گفت : احسان امام را رد نكنيد .
( 1 ) - شرح نهج‌البلاغه ، ج 16 ، ص 12 و بحارالانوار ، ج 44 ، ص 145 ، باب 22 .