كشكول اهل بيت (ع) (فارسى) — الصفحة ١٣٨
صبر ديوانه شده از صبرت
رسالتم ، من فرزند آن كسى هستم كه فرشتگان بر او درود فرستادند . . . .
معاويه نتوانست دشمنى خود را پنهان كند ، بنابراين فرياد زد :
يا حَسَن عَلَيكَ بالرُّطبِ فَانْعَتْهُ لنا
يعنى خرما را داشته باش و از خواص آن براى ما بگو . حضرت كلام خود را قطع كرد و فرمود : باد خرما را بار ور مىكند ، آفتاب درشتش مىكند ، مهتاب رنگش مىدهد ، گرما مىپزدش و شب خشكش مىكند . و سپس به سخنان قبل برگشت و ادامه داد كه : من پسر آن كسى هستم كه مستجاب الدعوه بود ، من پسر كسى هستم كه قريش ناگزير به كرنش او شدند . . .
معاويه دوباره فرياد زد : اى حسن ! گمان مىكنم نفْست تو را به خلافت مىكشاند ؟ حضرت فرمود : واى بر تو اى معاويه !
انَّما الْخَلِيفَةُ مَنْ سارَ بِسِيْرَةِ رَسُولِ اللّهِ و عَمِلَ بِطاعَةِ اللّهِ وَ لَعَمْرى ! انّا لَأَعْلامُ الْهُدى و مَنارُ التُّقى
« خليفه آن كسى است كه به روش پيامبر رفتار و عمل به اطاعت خدا كند ، به جان خودم سوگند ! ما نشانه‌هاى هدايت ، و فانوس پرهيزگارى هستيم . »
اما تو اى معاويه ! از كسانى هستى كه سنّت‌ها را ميرانده و بدعت‌ها را بر پا كرده‌اى و بندگان خدا را دستاويز قرار داده و دين خدا را بازيچه خويش نموده‌اى .
چه قدر بى ارزش است موقعيتى كه تو در آن قرار دارى ! چه اندك زيستى ، ولى پى آمدهايش بر گرده‌ات باقى مانده است .
در اين هنگام معاويه از بيم اين كه مردم به امام دلبسته شوند گفت : اى ابا محمّد ! فرود آى كه همانكه گفتى كافى است و اين گونه مانع ادامه سخن حضرت شد . « 1 »
صبر ديوانه شده از صبرت
صبر ديوانه شده از صبرت
اى زغمهاى تو خون بر دل خاك * پنجهء صبر گريبان زده چاك
صبر ديوانه شده از صبرت * حلم خون خورده كنار قبرت
( 1 ) - همان .