فاطمه (س) حامى ولايت (فارسى) — الصفحة ٨٧

2 - خوددارى از بيعت

- نه ولى از گفتارش ناراحت شدم ، مثل اينكه مرگ پيامبر را به مسخره گرفته بود .

- او شيطان بود . « 1 »

پس از آن على عليه السلام درحالىكه غم تمام وجودش را فرا گرفته بود وارد خانهء خود شد ، خانه‌اى كه پر از ماتم بود و مجلس آراى آن ماتم زهراى مرضيه دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله . چنان كه وحشى بافقى زبان حال آن حضرت را چنين بيان مىكند .

غم هجوم آورده مىدانم كه زارم مىكشد * وين غم ديگر كه دور از روى يارم مىكُشد

شب هلاكم مىكند انديشهء غمهاى روز * روز ، فكر مِحنت شبهاى تارم مىكشد

ياران امير مؤمنان على عليه السلام نيز فرصت را از دست ندادند و دست به افشاگرى زدند و به بيان فضايل مولا و مقتدايشان على عليه السلام پرداختند .

سلمان ، ابوذر ، مقداد ، عمار و جمعى ديگر ، در حالىكه ابوبكر بر فراز منبر نشسته بود ؛ با مردم سخن گفتند و آنان را نسبت به خطر انحراف از ولايت آگاه كردند ، ابوبكر كه جوابى براى گفتن نداشت و خود را محكوم مىديد مسجد را ترك كرد ، به خانه رفت و تا سه روز بيرون نيامد . « 2 »

على عليه السلام نيز در اين مدت براى اتمام حجت شبانه همراه با فاطمهء

( 1 ) - كتاب سليم بن قيس ، تحقيق انصارى زنجانى ، ج 2 ، ص 579 ؛ احتجاج طبرسى ، ج 1 ، ص 105 و بحارالانوار ، ج 28 ، ص 261 .

( 2 ) - بحارالانوار ، ج 28 ، ص 189 .