فاطمه (س) حامى ولايت (فارسى) — الصفحة ٧٤
8 - محاكمهء غاصبان فدك
يادگار پيامبر صلى الله عليه و آله و عزيزترين افراد نزد آن حضرت انجام دادند .
درحالى كه هر روز مصيبت تازه‌اى براى حضرت زهرا عليها السلام پيش مىآوردند ، مردم بگونه‌اى مهر سكوت بر لب زده بودند و بىاعتنايى مىكردند گويى مسأله‌اى رخ نداده است . حضرت فاطمه عليها السلام اين حالت مردم را مورد نكوهش قرار مىدهد و مىفرمايد :
ما هذِهِ الغَمِيزَةِ فى حَقّى وَالسُّنَّةُ عن ظُلامَتى « 1 »
اين چه كوتاهى است دربارهء حق من و چه خوابى است كه در مورد ظلم به من شما را گرفته است ؟
اى كاش آنان به سكوت اكتفا مىكردند . آنكه تيغ بر دل مىكشيد شتاب و تلاش مردم در كمك به غاصبين بود . گويا هر روز منتظر عهدشكنى جديدى و بدعت تازه‌اى بودند . از اين رو حضرت مىفرمايد :
سرعانَ ما احْدَثْتُمْ و عجلان ذا اهالَة « 2 »
چه زود كار خود را كرديد ، و عجب زود به كارى كه زمانش نرسيده بود اقدام نموديد !
حضرت زهرا عليها السلام براى اينكه آنان شرم كنند و در حركت خود تجديد نظر نمايند فرمود : آيا مىگوييد محمد صلى الله عليه و آله مرد ؟ ! يعنى آيا همه چيز تمام شد ؟ نكند منتظر رحلت و از دنيا رفتن آن حضرت بوديد ؟ كه چنين بر باطل اتفاق كرديد و اين در حالى است كه قدرت جلوگيرى از ظلم را داريد . از اين رو به شدت آنان را مورد انتقاد قرار داد و فرمود :
( 1 ) - خطبهء حضرت خطاب به انصار .
( 2 ) - همان .