فاطمه (س) حامى ولايت (فارسى) — الصفحة ٦٨
8 - محاكمهء غاصبان فدك
7 - از آنجا كه در تشخيص معارف دين مقام اول را پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و مقام دوم را باب مدينهء علم پيامبر صلى الله عليه و آله يعنى امير مؤمنان داشتند ، اگر پرسشى هم دربارهء فدك بود ، مىشد از آنان سؤال كنند . ولى مطالبى كه گفتند بهانه‌اى بيش نبود و اين مطلب نه‌تنها براى مردم آن زمان كه براى حقيقت جويان همهء زمانها روشن شد .
8 - از آنجا كه غاصبان ارتباط خود را با قرآن و روايات قطع كرده بودند بناچار جاى خالى آن را با اجماع و خواستهء مردم پر مىكردند . هرگاه احتياج به بدعت يا حق‌كشى داشتند با مطرح كردن اتفاق مردم آن را انجام مىدادند .
ابو بكر نيز از اين روش استفاده كرد و گفت : آنچه دربارهء فدك انجام داده‌ام با توافق و اتفاق مسلمانان بوده و در واقع خواستهء آنان را اجرا كرده‌ام .
حضرت زهرا عليها السلام اعلام كرد كه خداوند نمايندگان خود را فرستاد تا مردم از پيش خود كارى نكنند و جايى كه خدا به كارى راضى نيست اگر همهء مردم هم راضى باشند ارزشى ندارد ، و جايى كه خداوند به كارى راضى باشد ، مخالفت همهء مردم عالم ارزشى نخواهد داشت .
آنچه گذشت مواردى بود كه حضرت زهرا عليها السلام دربارهء مبانى اعتقادى غاصبان و مردم مطرح كرد و از آنان اقرار گرفت كه به مخالفت صريح با گذشتهء عقيدتى خود پرداخته‌اند و به عبارتى مصداق اين روايت شريف شدند كه :
ارتد الناس الا ثلاثه نفر ، سلمان و ابوذرُّ والمقداد « 1 »
مردم ( بعد از رسول خدا ) مرتد شدند مگر سه نفر سلمان ، ابوذر و مقداد .
( 1 ) - الاختصاص ، شيخ مفيد ، ص 10 .