فاطمه (س) حامى ولايت (فارسى) — الصفحة ٣٧

1 - استدلال بر امامت على عليه السلام

- آيا رسول خدا صلى الله عليه و آله پيش از رحلت ، دربارهء امامت على عليه السلام به‌طور صريح چيزى گفته است ؟

- من تعجب مىكنم . مگر داستان « غدير خم » را فراموش كرده‌ايد ؟ !

- آن را به ياد دارم . علاوه بر آن ، اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مطلب سرّى و خصوصى با شما مطرح كرده است ، خواستم آن را بشنوم .

- خداى متعال را گواه مىگيرم . از پدرم شنيدم كه فرمود : على عليه السلام بهترين فردى است كه من او را جانشين خود در ميان شما قرار دادم . او امام و خليفهء بعد از من است و در فرزندان على عليه السلام ، حسن و حسين عليهما السلام و نُه فرزند از نسل حسين عليه السلام ، امامان برگزيده و پاك مىباشند . اگر آنان را درك كرديد ، از آنان اطاعت كنيد . زيرا آنان راهنما و هادى شما خواهند بود . اگر با آنان مخالفت كنيد و راه عصيان در پيش گيريد ، تا روز قيامت گرفتار گمراهى و نابسامانى مىشويد !

- اى سيّد و بانوى من ! اگر خلافت على عليه السلام تا اين اندازه روشن و مشخص است ، چرا آن بزرگوار براى گرفتن حق خود قيام نكرد ؟ !

- اى ابا عمر ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :

مَثَلُ الْامام مَثَلُ الْكَعْبَةِ ، اذْ تُؤْتى وَ لا تَأْتى

امام مانند كعبه است . مردم بايد به‌سراغ او بيايند نه اينكه او به سراغ آنها برود .

آرى ، به خدا سوگند ! اگر حق را به اهل حق مىسپردند و از عترت پيامبر صلى الله عليه و آله پيروى مىكردند ، هرگز دو نفر هم دربارهء دستور خداوند اختلاف نمىكردند و نسلى بعد از نسل ديگر مىآمد و مسير خلافت و