مسكن الفؤاد (تسلية العباد) (فارسى) — الصفحة ٤٩
فصل در آنچه تعلق به اين باب دارد
فصل در آنچه تعلق به اين باب دارد
فصل در آنچه تعلق به اين باب دارد
از زيد بن اسلم است كه گفت :
« مات لداود - على نبينا و آله و عليه السلام - ولد فحزن عليه حزنا كثيرا فاوحى الله اليه يا داود و ما كان يعدل هذا الولد عندك قال يا رب كان يعدل هذا عندى ملأ الارض ذهبا قال فلك عندى يوم القيامه ملأ الارض ثوابا »
« 1 » :
« فرزندى از داود نبى - على نبينا و عليه السلام - رحمت نمود و آن حضرت بر فوت او بسيار اندوهناك شد . پس خداى تعالى به سوى او وحى فرمود : داود فرزند تو در نزد تو با چه برابر بود ؟ عرض كرد : پروردگارا در نزد من برابر بود با روى زمين كه پر از زر باشد . فرمود : پس براى توست نزد من در روز قيامت معادل پرى روى زمين از ثواب و پاداش نيك . » از داود بن ابى هند « 2 » است كه گفت : در خواب ديدم قيامت بر پا و هنگامهء رستخيز گرم شده است و مردم به سوى حساب خوانده مىشوند . نزد ميزان شدم و حسنات خود را در كفه‌ّاى و سيئاتم را در كفهء ديگر يافتم و پلهء سيئات بر پلهء حسنات چربيد . در اين ميانه كه غرق عرق شرم و در شدت اضطراب و نوميدى بودم ، ناگاه دستارى يا پارچهء سفيدى به من دادند و بر زبر حسنات خود گذاشتم و رجحان گرفت . يكى مرا گفت : دانستى كه چه بود ؟ گفتم : ندانستم . گفت : سقطى است كه براى تو بوده است . گفتم : دخترى هم از من در
( 1 ) شيخ ورام آن را در تنبيه الخواطر 1 : 287 و سيوطى در الدر المنثور 5 : 306 با اختلاف اندكى آورده‌اند . ( 2 ) در نسخهء چاپ سنگى : داود بن هند . ر . ك : مجمع الرجال 2 : 279 ؛ الجرح و التعديل 3 : 411 ؛ تهذيب التهذيب 3 : 204 ؛ ميزان الاعتدال 2 : 11 .