كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ٨٩

مثال 5 :

نثر استعمال مىگردد و در محاورات عرف هم ديده مىشود .

مثال 1 :

مثال 1 :

امير المؤمنين على عليه السلام مىفرمايد :

خذ الميمين من ميم و لا تنقط على أمرى * فمزّجه يكن إسماً لمن كان به فخري « 1 »

يعنى دو تا حرف ميم بگير و با كلمه خذ - كه امر است - نقطه نگذار ، مىشود :

( م ح م د ) و چون مركّب و مخلوط گردد مىشود ( محمّد صلى الله عليه و آله ) .

مثال 2 :

مثال 2 :

أميرالمؤمنين على عليه السلام نام سورهء هود را از يك جمله از آن سوره استخراج نمود : « ما مِنْ دَابَّةٍ إلاّ هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها » ؛ « 2 » يعنى كلمهء « هو » اوّل كلمهء « دابة » را بر مىدارد مىشود : هود .

مثال 3 :

مثال 3 :

به اديبى گفتند : تو نيز معمايى بگو . او به تركى گفت :

بابام بلنده دُدُك * بزده بير معما دِدُك

يعنى : در وسط قامت جدّم نى است ، يعنى : اگر كلمه نى را ميان كلمهء جدّ قرار دهيد مىشود : جُنيد ، كه ظاهراً اسم جدّش است .

مثال 4 :

مثال 4 :

امام على عليه السلام فرمود :

ما تَر بَعَلْبَنْتُ

؛ يعنى : ما شربت يوم الأربعاء لبناً ، ممكن است كه اين كار مكروه باشد كه آن حضرت نكرد .

مثال 5 :

مثال 5 :

ما تَسَبتَسْمَكَكْتُ

؛ يعنى ما أكلت يوم السبت سمكاً . هيچگاه روز شنبه ماهى نخوردم ؛

( 1 ) . تاج العروس ، ج 9 ، ص 70 . ( 2 ) . سورهء هود ، آيهء 56 .