كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ٧٢
الولاية و البشارة
فتدبّروا بإقبالها .
« 1 »
و قال عليه السلام :
و أيم اللَّه ما اختلفت أمّة بعد نبيّها إلّا ظهر باطلها على حقّها إلّاما شاء اللَّه .
« 2 »
و قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
إنّ للَّه‌في أيّام دهركم نفحات ألا فترصّدوا لها .
« 3 »
الولاية و البشارة
الولاية و البشارة
قال أمير المؤمنين عليّ عليه السلام :
يا كميل هي نبوّة و رسالة و إمامة و ليس بعد ذلك إلّاموالين متعبين أو عامهين مبتدعين إنّما يتقبّل اللَّه من المتّقين .
« 4 »
أقول : ما أكثر نصوص الاعتقاد بالولاية السارة عند الموت ، منها
: و قال الإمام الصادق عليه السلام :
و اللَّه لو أنّ عابد وثن وصف ما تصفون عند خروج نفسه ما طعمت النار من جسده شيئاً أبداً .
« 5 »
و قال الإمام الصادق عليه السلام :
و أحوج ما يكون أحدكم إلى معرفته إذا بلغت نفسه هاهنا - قال : و أهوى بيده إلى صدره
-
يقول حينئذٍ : لقد كنت على أمر حسن .
« 6 »
( 1 ) . اميرمؤمنان على عليه السلام : با دولت‌هايى كه مىآيند ، دشمنى نورزيد و كينهء آنها را به دل مگيريد ، بلكه وقتى دولتى آمد ، تدبير و چاره‌جويى داشته باشيد [ كه علت پيدايش و نابودى حكومت‌ها چيست ] ( شرح نهج البلاغة ، ج 20 ، ص 338 ) . ( 2 ) . به خدا سوگند ! پس از آمدن پيامبرى ، امت اختلاف نورزيد ، مگر آن كه باطل بر حق پيروز گشت ، جز مواردى كه خدا مىخواهد ( الأمالي ( الشيخ المفيد ) ، ص 235 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 397 ) . ( 3 ) . رسول بزرگوار : در روزهاى روزگار ، نسيم‌هاى رحمت الهى وجود دارد . مراقب آنها باشيد و از فرصت استفاده كنيد ( عوالي اللئالي ، ج 1 ، ص 296 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 166 ) . ( 4 ) . اميرمؤمنان على عليه السلام فرمود : اى كميل ! مقام راهبرى دينى ، نبوت و رسالت و امامت است ، و ديگر چيزى نيست ، مگر عده‌اى طرفدار كه پيروزند يا گمراهان بدعتگذار ، امّا خدا فقط از پارسايان ، اعمال را مىپذيرد ( تحف العقول ، ص 175 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 416 ) . ( 5 ) . نصوص مربوط به اعتقاد به ولايت هنگام مرگ بسيار است ، از جمله : امام صادق عليه السلام فرمود : به خدا سوگند ! اگر بت‌پرست به عقايد شما ( شيعيان ) عقيده‌مند گردد ، وقتى جان از بدنش مىرود ، آتش جهنّم عضوى از بدنش را هرگز طعمهء خود نمىكند ( الكافي ، ج 3 ، ص 124 ) . ( 6 ) . نيز فرمود : زمانى كه هر يك از شما بيش از هر چيز به شناخت امام نياز دارد ، هنگامى است كه نفسش به اين‌جا برسد ( به سينهء خود اشاره كرد ) آن گاه خواهد گفت : عقيدهء خوبى داشتم ( همان ، ج 2 ، ص 21 ) .