كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ٢٧٣

القياس باطل

شعر

نمىبايد از اوّل داد دل بر طفل نادانى * چرا عاقل كند كارى كه باز آرد پشيمانى

( تركستانى )

شعر

يكى گل در اين نغز گلزار نيست * كه چيننده را زان دو صد خوار نيست

مَنِه دل بر آواى بزم جهان * جهان را چو گفتار ، كردار نيست

از اين پرده ، بيرون سرا پرده‌اى است * مرا و تو را اندر آن ، بار نيست

( اديب )

شعر

نيست اميد برون آمدنِ دست خداى * ز آستينى كه به دو دستِ فقيرى نرسد

( اديب )

شعر

اين كاخ كه مىبينى ، گاه از تو و گاه از من * جاويد نخواهد ماند ، خواه از تو و خواه از من

گردون چو نمىگردد ، بر كام كسى هرگز * گيرم كه تواند بود ، مهر از تو و ماه از من

كبكى به هَزارى گفت : پيوسته بهارى نيست * اين خنده و افغان چيست ، گل از تو گياه از من

( افسر )

القياس باطل

القياس باطل

في الكافي

، عن عيسي القرشي أنّه دخل أبو حنيفه على أبي عبداللَّه عليه السلام ، فقال له : يا أبا حنيفة بلغني أنّك تقيس ؟ قال : نعم ، قال : لا تقس فإنّ أوّل من قاس إبليس حين قال :