كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ٢١٦
دعاءٌ خاص
و قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
طوبى لمن شغله خوف اللَّه عن خوف الناس .
« 1 »
و قال صلى الله عليه و آله :
أعطيت الكنزين الأحمر و الأبيض .
« 2 »
و قال أمير المؤمنين عليّ عليه السلام :
الرفق بالأتباع من كرم الطباع .
« 3 »
و قال عليه السلام :
أفضل الأدب ما بدأت به نفسك .
« 4 »
و قال عليه السلام :
كلّما ارتفعت رتبة اللئيم نقص الناس عنده .
« 5 »
و قال عليه السلام :
لا ينتصف الكريم من اللئيم .
« 6 »
و قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
من عرف اللَّه ، منع فاه من الكلام ، و بطنه من الطعام و عنى نفسه بالصيام و القيام .
« 7 »
و قال أمير المؤمنين عليّ عليه السلام :
ما أهمّنى ذنب أمهلت فيه حتّى أصلّى ركعتين .
« 8 »
دعاءٌ خاص
دعاءٌ خاص
قال الإمام السجّاد عليه السلام :
اللّهمَّ إنّه يحجبني عن مسألتك خلال ثلاث و يحدوني عليها واحده :
يحجبني أمر أبطأتُ عنه ، و نهى أسرعتُ إليه و نعمة قصّرتُ في شكرها ، و يحدوني تفضلّك
( 1 ) . رسول اعظم صلى الله عليه و آله : خوشا به حال كسى كه ترس از خدا او را از ترس از مردمان بازداشته است ( الكافي ، ج 8 ، ص 169 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 126 ) . ( 2 ) . دو گنج سرخ و سفيد ( طلا و نقره ) به من داده شده است ( النهاية في غريب الحديث ، ج 1 ، ص 172 ) ؛ اين حديث در النهاية به فتح سرزمين شام و فارس تعبير شده و يكى از پيشبينىهاى تحقق يافتهء پيامبر صلى الله عليه و آله است . ( 3 ) . اميرمؤمنان على عليه السلام : نرمخويى با مردمان [ توسط حاكمان ] از طبع كريمانه و بزرگوارانه است ( غرر الحكم ، ح 1497 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 28 ) . ( 4 ) . برترين ادب آن است كه نخست خود را تربيت كنى ( غرر الحكم ، ح 3115 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 121 ) . ( 5 ) . هر چه رتبهء شخص فرومايه بالاتر رود ، مردمان در نظرش كوچكتر مىشوند ( غرر الحكم ، ح 569 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 396 ) . ( 6 ) . آدم بزرگوار از فرد پست و فرومايه انصاف نمىبيند ( عيون الحكم و المواعظ ، ص 538 ) . ( 7 ) . رسول اعظم صلى الله عليه و آله : هر كه خدا را شناخت ، زبانش را از سخن بيهوده بازداشت و شكمش را از پرخورى منع كرد و خود را با روزه و برپايى نماز رنجور نمود ( روضة الواعظين ، ص 292 ؛ التحصين ، ص 26 ) . ( 8 ) . اميرمؤمنان على عليه السلام : گناهى كه پس از آن مهلت يابم دو ركعت نماز بگزارم [ و توبه كنم ] برايم مهم نيست ( نهج البلاغة ، حكمت 299 ) .