كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ١٨٦

حافظ

شعر

دردهاى بى دوا را جز تصدّق چاره نيست * مىتوان از زر خريدن نقد عمر خويش را

( ايما )

شعر

ديدم بر اين رواق زبرجد كتابتى * بر لوح لاجورد ، نوشته به زرّ ناب

هر خانه‌اى كه داخل اين طاق زورق است * گر صد هزار سال بماند شود خراب

بيرون از اين رواق ، بنا كن تو خانه‌اى * كو آفت خراب نيابد به هيچ باب

( ابن يمين )

حافظ

حافظ

اين جان عاريت كه به حافظ سپرده دوست * روزى رخش ببينم و تسليم وى كنم

شعر

ما از تو نداريم به غير از تو تمنّا * حلوا به كسى ده كه محبّت نچشيده

شعر

آن ريشه كه بركنده شود ريشهء ما نيست * آن شيشه كه بشكسته شود شيشهء ما نيست

شعر

يرى الناس دهناً في قوارير صافيا * و لم يدر ما يجرى على رأس سمسم « 1 »

( 1 ) . منية المريد ، ص 7 .