كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ١٨٢

موى سر و سبيل

و قال أمير المؤمنين عليّ عليه السلام :

أخذ الشارب من النظافة و هو من السنّة .

« 1 »

بيان :

المُثله العقوبة

. مثل گونه‌اى كيفر است .

شعر

بد طالعى ببين كه من و يار چون دو چشم * همسايه‌ايم و خانهء هم را نديده‌ايم

اين شعر ، براى زمانى است كه آيينه وجود نداشته است .

شعر

راهى است راه عشق كه هيچش كناره نيست * آن جا جز آن كه جان بسپارند چاره نيست

هر گه كه دل به عشق دهى ، خوش دمى بود * در كار خير ، حاجت هيچ استخاره نيست

( حافظ )

شعر

عشق ، بازيچه و حكايت نيست * در ره عاشقى ، شكايت نيست

( سنايى )

شعر

از عشق ، مرا عيب كند ناصحِ عاقل * غافل كه بِه از عشق ، به عالمْ هنرى نيست

( عبرت )

شعر

استاد كائنات كه اين كارخانه ساخت * مقصودْ عشق بود ، جهان را بهانه ساخت

( سلمى )

( 1 ) . اميرمؤمنان على عليه السلام : چيدن موى سبيل ، جزء نظافت و سنت ( مستحب ) است ( تحف العقول ، ص 100 ؛ بحار الأنوار ، ج 10 ، ص 89 ) .