كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ١٥١

حكمةٌ بالغةٌ

و قال عليه السلام :

كلّما ارتفعت رتبه اللئيم نقص الناس عنده و الكريم على عكس ذلك .

« 1 »

شعر

شنيده‌ام سخنى خوش كه پير كنعان گفت * فراق يار ، نه آن مىكُند كه بتوان گفت

( حافظ )

شعر

به چه مشغول كنم ديده و دل را كه مُدام * دل تو را مىطلبد ، ديده تو را مىخواهد

( فروغى بسطامى )

شعر

اى غايب از نظر ، ز فراق تو تا به چند * تازيم سو به سو و بپوئيم كو به كو ؟ !

( دهقان )

هر لحظه كه بىتو مىرود عمر * مرگى است به شكل زندگانى

شعر

فراقت به جانم چو آرد شبيخون * شبى آبم از ديده آيد ، شبى خون

( هدايت )

شعر

ديدار يار غايب ، دانى چه شوق دارد ؟ * ابرى كه در بيابان ، بر تشنه‌اى ببارد

( سعدى )

( 1 ) . هر چه درجهء فرد فرومايه بالاتر برود ، مردمان نزدش كوچك‌تر مىشوند ؛ امّا در مورد شخص بزرگوار برعكس است ( غرر الحكم ، ح 7199 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 396 ) .