كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ١٣٣
المسجد
شعر
بشكن دلم كه رايحهء درد بشنوى * كس از برون شيشه نبويد گلاب را
( جامى )
شعر
يا منِ ناصبور را نزد خود از وفا طلب * يا كه تو پاكدامنى ، صبرِ من از خدا طلب !
( اهلى )
شعر در نامهاى زنان پيامبر
نه جفت نبى كه پاك بودند همه * بُد عايشه و خديجهء محترمه
با امّ حبيبه حفصه بود و زينب * ميمونه صفيه سوده امّ السلمه « 1 »
المسجد
المسجد
قال الإمام الصادق عليه السلام :
لا يأتي المسجد من كلّ قبيلة إلّاوافدها
« 2 » و من كلّ أهل بيت إلّا نجيبها .
« 3 »
و قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
من كان القرآن حديثه و المسجد بيته بنى اللَّه له بيتاً في الجنّة .
« 4 »
و قال صلى الله عليه و آله :
إنّ في التورات مكتوباً إنّ بيوتي في الأرض المساجد ، فطوبى لمن تطهّر في بيته و زارني في بيتي و حقّ على المزور أن يكرم الزائر .
« 5 »
( 1 ) . نصاب الصبيان . ( 2 ) . وافد : كسى كه در فضيلت جلو افتاده است . ( 3 ) . امام صادق عليه السلام : از هر قبيله جز كسى كه در فضيلت جلو افتاده ، نيز از هر خاندانى ، جز افراد نجيب آن به مسجد نمىآيند ( الأمالي ( الشيخ الطوسى ) ، ص 47 ؛ وسايل الشيعة ( آل البيت ) ، ج 5 ، ص 193 ) . ( 4 ) . رسول اعظم صلى الله عليه و آله : هر كه قرآن ، سخنش و مسجد ، خانهاش باشد ، خدا در بهشت خانهاى برايش مىسازد ( دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 148 ؛ ثواب الأعمال ، ص 27 ) . ( 5 ) . در تورات نوشته شد : خانههاى من ( خدا ) روى زمين ، مساجدند . خوشا به حال آن كه در خانهء خود پاكيزه گردد و در خانهام به ديدارم آيد . بر بازديد شونده ( ميزبان ) سزاوار است كه بازديد كننده ( مهمان ) را گرامى بدارد ( وسايل الشيعة ( آل البيت ) ، ج 5 ، ص 199 ) .