كشكول حكمت (فارسى) — الصفحة ١١٦

صدقة اللسان

شعر

مرد تمام آن كه نگفت و بكرد * وان كه بگويد بكند نيم مرد

وان كه بگويد نكند زن بود * نيم زن آن است كه نگفت و نكرد

شعر

دل گفت مرا علم لدنّى هوس است * تعليمم كن اگر تو را دست‌رس است

گفتم كه الف گفت دگر ؟ گفتم هيچ * در خانه اگر كس است يك حرف بس است

لا تُقبّل يد أحد

لا تُقبّل يد أحد

قال الإمام الصادق عليه السلام :

لا يقبّل رأس أحد و لا يده إلّارسول اللَّه أو من أريد به رسول اللَّه صلى الله عليه و آله .

« 1 »

مراد از « من أريد به رسول اللَّه صلى الله عليه و آله » كسى است كه دستش را به خاطر قداست معنوى ببوسند ؛ نظير ائمّه عليهم السلام و سادات عظام و علماى دين و صالحان ، و خاصّه كارگران متديّن كه دستشان پينه‌زده باشد و همين طور است حكم معانقه و در غير اين صورت ، بوسيدن مكروه است .

صدقة اللسان

صدقة اللسان

قال الإمام الصادق عليه السلام :

صدقة يحبّها اللَّه إصلاح بين الناس إذا تفاسدوا و تقارب بينهم إذا تباعدوا . « 2 »


( 1 ) . امام صادق عليه السلام : سر و دست كسى بوسيده نمىشود ، مگر رسول خدا يا كسى كه [ به سبب قداست معنوى ] مقصود از وى رسول اللَّه باشد ( الكافي ، ج 2 ، ص 185 ؛ تحف العقول ، ص 450 ) . ( 2 ) . امام صادق عليه السلام : صدقه‌اى كه خدا دوست دارد ، اصلاح مردم است ، زمانى كه فاسد شوند ؛ نيز به هم نزديك كردنشان ، وقتى از هم دور گردند ( الكافي ، ج 2 ، ص 209 ؛ الأمالي ( الشيخ المفيد ) ، ص 12 ) .