فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى) — الصفحة ٧٥
نمونه‌هائى از شيوه نگارش اوّليه قرآن كه دست نخورده باقى مانده است
تا آنكه گويد :
قانون زبان عربى بر آن است كه هر لفظى به حروف 28 گانه الف باء . . . با مراعات ابتدا به آن ، و وقف بر آن نوشته مىشود ، و دانشمندان علم نحو براى آن اصول و قواعد دستورى خاصّى تنظيم كرده‌اند كه در پاره‌اى از حروف خطّ مصحف امام با اين قواعد سازش ندارد .
اشهب گفته : از مالك پرسيده شد آيا مىشود مصحف را مطابق قواعدى كه مردم پديد آورده‌اند نوشت ؟ . پاسخ داد : نه ؛ قرآن را جز مطابق با نوشتهء نخستين نمىشود نوشت .
الدّانى اين را در « المقنع » روايت كرده ، و سپس گفته است از علماى مسلمين مخالفى ندارد .
در جاى ديگر گفته از مالك سؤال شد از حروفى كه در قرآن است مانند « واو » و « الف » آيا فتوا مىدهى كه آنها در مصحف تغيير يابد .
گفت : نه . ابو عمرو گفته منظور « واو » و « الفى » است ، كه در نوشتن زياد شده و در قرائت خوانده نمىشود ، مانند واو در « اولو » .
گويد : و امام احمد گفته : مخالفت خطّ مصحف عثمان در « واو » يا « ياء » يا « الف » و غير آنها حرام است .
مىگويم سخنى را كه احمد در حرمت مخالفت با خطّ مصحف گفته حقّ است همان‌طوركه در قدرى جلوتر بيان نموديم و در حرمت آن اگر حديث خاصّى نباشد ، نيازى به آن نداريم .
در اتقان گويد : بيهقى در شعب الايمان گفته هركس مصحفى مىنويسد شايسته است حروفى را كه با آن اين مصحفها را نوشته‌اند رعايت نمايد و با آنها مخالفت نورزد ، و آنگونه كه نوشته‌اند بنويسد و