فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى) — الصفحة ١٠٥

سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن

اين سخن را همه پسنديدند ، و قرار بر آن نهادند همين را حربهء تبليغ ضدّ پيغمبر قرار دهند ، و سپس از دور وليد پراكنده شدند و از آن پس سر راه كاروانيان مىنشستند ، و به هر كه برخورد مىكردند مىگفتند : مبادا به او نزديك شوى كه او چنين است .

خداوند درباره وليد اين آيات را نازل كرد :

« و ذرنى و من خلقت وحيداً » .

« و جعلت له مالا ممددا » .

« و بنين شهوداً » .

« و مهّدت له تمهيدا » .

« ثم يطمع ان ازيد » .

« كلّا انّه كان لآياتنا عنيدا » .

« سأرهقه صعوداً » .

« انّه فكّر و قدّر » .

« فقتل كيف قدّر » .

« ثم قتل كيف قدّر ثمّ نظر » .

« ثم عبس و بسر » .

« ثم ادبر و استكبر » .

« فقال ان هذا الّا سحر يؤثر » .

« انّ هذا الّا قول البشر . . . » . « 1 »

قرار مىگرفت چندانكه گاهى مجبور مىشد دست از خويشاوندى بشويد ، و يا با عقايد آنان مخالفت ورزد . ( مترجم ) ( 1 ) بگذار مرا با آن مرد كه در آفرينش او از كسى مدد نگرفتم ( تا از او انتقام