فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى) — الصفحة ١٠٤

سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن

زمزمهء كاهنان و أوراد آنان همانندى ندارد ! .

پس مىگوئيم : ديوانه است ! .

نه ديوانه هم نيست ، چون ما ديوانگان را ديده‌ايم از محمّد حركات و رفتار ديوانگان تاكنون سر نزده .

مىگوئيم شاعر است .

شاعر هم نيست به علّت اينكه همه انواع شعر را از اشعار حماسه‌اى و هزج و قريض و مقبوض و مبسوطش را ديده و شنيده‌ايم ولى سخنان او به شعر نمىماند .

پس مىگوئيم : ساحر است ! ! .

ساحران و جادوى آنها را نيز ما ديده‌ايم و محمّد ساحر نيست زيرا سخنان او به كار ساحران كه نخى را گره مىزنند و سپس در آن مىدمند شباهت ندارد ! .

اى ابا عبد شمس پس چه بگوئيم ؟ .

وليد گفت : به خدا قسم گفتارش شيرين است ، و سخن او همانند درختى است كه از درون طبيعت سر برآورده ، و به اطراف و اعماق ريشه دوانيده و ريشه آن محكم و استوار ، و شاخه‌اش پر از ميوه رسيده و لذيذ است ، هر چه بگوئيد مردم مىدانند كه سخن شما بيهوده است . ولى بازهم از همه بهتر آن است كه بگوئيد : سحر بيان دارد و با اين سخنان جذّاب و جادوئى است كه ميان پدر و پسر و دو برادر ، و زن و شوهر ، و فاميل و عشيره جدائى مىاندازد . « 1 »

( 1 ) چون هر تازه‌مسلمان با پذيرش اسلام در مسير ديگرى غير از مسير آنها