مفاتيح الجنان (فارسى) — الصفحة ٥١٥

زيارت ائمه بقيع عليهم السّلام

سرچشمهء دانش جز نزد او نيست * خبر كائنات است از ابتداى آنها

از او دانش و بردبارى بر خلق افاضه شد * كه خردها خردمندى خود را از آن دو گرفت

نامش را بلند آوازه كرد آسمانها * و زمين ، چنان‌كه بلند آوازه كرد صبح را آفتابش

و اين گونه شد كه فضائل او را پخش كردند * هر قومى با اختلاف زبانهايشان

به وجد آمد خاك از نامش * و برترى گرفت از بلندترين آسمانها پست‌ترين جايگاهش

از نظر ذات از جوهر تقدّس گذشت * پيابران در عناى آن مبهوت شدند

فكرت را در صفات احمد جولان مده * زيرا همان صورتى است كه هرگز آن را نخواهى ديد

خدا را كداين آفريده است كه بزرگتر از او باشد * او هدفى است كه خدا آن را استقصا نموده

خدا شرق و غرب را طاهر به باطن زيرورو كرد * پس احمد را ديد و او را انتخاب كرد

من منازل قدس او را فراموش نمىكنم * كه آنها را تقوا بنا كرد پس بنايش را برافراشت

و مردان با عزّتى را در خانه‌هايى * كه خدا اجازه داد حريم آنها عزيز شمرده شود

سرورانى كه جز رضاى خدا را نمىخواسته‌اند * چنان‌كه خدا هم جز رضاى آنان را نمىخواست

آنان را از كمال خود به معناهايى اختصاص داد * و آنان را به برترين نامهايش ناميد