فلسفه نهضت حسينى (فارسى) — الصفحة ٦٩

شهادت حسين ( رض ) پيروزى يا شكست

واپسين آهنگ ، دعوت به صبر و شكيبائى است ، صبر و شكيبائى در برابر اذيّت و آزار ، و صبر و شكيبائى در برابر باد نيروى قدرت باطل ، به سبب چيره شدن و سلطه پيدا كردن آن در دوره‌اى از زمان .

صبر و شكيبائى در مقابل سرشت‌هاى مردمان و اخلاق و كارهاى ايشان در اين سو و يا آن سوى جهان . صبر و شكيبائى در برابر هواها و هوس‌ها و آرزوهاى نفس ، و ناراحتىها و پريشانىهاى نفس و چشم دوختن و رغبت ورزيدن و علاقه داشتن آن به پيروزى زودرس و به علائق و آمالى كه پيروزى به همراه دارد . صبر و شكيبائى بر چيزهاى زيادى كه در راه است و گاهى از جانب دوستان به انسان مىرسد پيش از اين كه از جانب دشمنان به انسان برسد !

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقُّ .

پس شكيبائى كن . چرا كه وعدهء خدا حقّ است .

وعدهء خدا تخلّف‌ناپذير است ، هر اندازه هم به طول انجامد و هر اندازه هم كارها پيچ بخورد و هر اندازه هم اسباب و علل زير و رو گردد . چرا كه وعده ، وعدهء كسى است كه مىتواند آن را تحقّق بخشد و اجرا كند و وعدهء كسى است كه خود وعده داده و خود آن را خواسته است و اراده كرده است .

تو در راه هستى ، پس توشهء راه را برگير :

وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ .

و آمرزش گناهانت را بخواه ، و بامدادان و شامگاهان به سپاس و ستايش پروردگارت بپرداز .

توشهء راه دور و دراز و لبريز از رنج و درد ، صبر و شكيبائى ، طلب آمرزش گناهان ، و زبان به تسبيح و تقديس و حمد و ثناى يزدان