فلسفه نهضت حسينى (فارسى) — الصفحة ١٣٠

« فرمانرواى جائر ! »

تا قيامت قطع استبداد كرد * موج خون او ، چمن ايجاد كرد

بهر حق در خاك و خون غلطيده است * پس بناى « لا إله » گرديده است

مدّعايش سلطنت بودى اگر * خود نگردى با چنين سامان سفر

دشمنان چون ريگ صحرا لا تعُد * دوستان او به يزدان هم عدد

تيغ بهر عزّت دين است و بس * مقصد او حفظ آئين است و بس

ما سوى اللَّه را مسلمان بنده نيست * پس فرعونى سرش افكنده نيست

خون او تفسير اين اسرار كرد * ملّت خوابيده را بيدار كرد

تيغ « لا » چون از ميان بيرون كشيد * از رگ ارباب باطل خون كشيد

نقش « الّا اللَّه » بر صحرا نوشت * سطر عنوان نجات ما نوشت

شوكتِ شام و فرّ بغداد رفت * سطوت غرناطه هم از ياد رفت

تار ما از زخمه‌اش لرزان هنوز * تازه از تكبير او ايمان هنوز