فلسفه نهضت حسينى (فارسى) — الصفحة ١١٦

فقر عريان

فقر عريان

فقر عريان

اقبال لاهورى در ضمن شعرى بلند ، تحت عنوان « فقر عريان » از على و حسين عليهما السلام چنين مىسرايد :

چيست فقر ، اى بندگان آب و گل ؟ * يك نگاه را بين ، يك زنده دل

فقر ، كار خويش را سنجيدن است * بر دو حرف لا إله پيچيدن است

فقر ، ذوق و شوق و تسليم و رضاست * ما امينيم اين متاع مصطفاست

فقر ، بر كروبيان شبخون زند * بر نواميس جهان شبخون زند

بر مقام ديگر اندازد تو را * از زجاج ، الماس مىسازد تو را

برگ و ساز او زقرآن عظيم * مرد درويشى نگنجد در گليم

فقر قرآن احتساب هست و بود * نى رباب و مستى و رقص و سرود

فقر مؤمن چيست ؟ تسخير جهات * بنده از تأثير او مولا صفات

فقر كافر خلوت دشت و در است * فقر مؤمن لرزهء بحر و براست