فلسفه نهضت حسينى (فارسى) — الصفحة ١٠٥

سرّ حادثهء كربلا

مدعايش سلطنت بودى اگر * خود نكردى با چنين سامان سفر

دشمنان چون‌ريگ‌صحرا لاتُعدّ * دوستان او به‌يزدان‌هم‌عدد

سرّ ابراهيم و اسمعيل بود * يعنى آن اجمال راتفصيل‌بود

عزم او چون كوهساران استوار * پايدار و تندسير و كامكار

تيغ بهر عزت دين است و بس * مقصد او حفظ آئين است‌وبس

ماسوى اللَّه را مسلمان بنده نيست * پيش فرعونى سرش‌افكنده‌نيست

خون او تفسير اين اسرار كرد * ملت خوابيده را بيدار كرد

تيغ لاچون ازميان بيرون كشيد * از رگ ارباب باطل خون كشيد

نقش الااللَّه بر صحرا نوشت * سطر عنوان نجات ما نوشت

رمز قرآن از حسين‌آموختيم * ز آتش او شعله‌ها اندوختيم

شوكت شام و فر بغدادرفت * سطوت غرناطه هم‌ازيادرفت

تار ما از زخمه‌اش لرزان هنوز * تازه ازتكبيراو ايمان هنوز

اىصبا اىپيك دور افتادگان * اشك ما بر خاك پاك او رسان « 1 »

( 1 ) . رموز بى خودى ، از اقبال لاهورى ( كليات اشعار اقبال چاپ لاهور ) .